07 października 2026

Zaczyna się spór o dzieci – czego nie robić podczas rozwodu?

Zaczyna się spór o dzieci – czego nie robić podczas rozwodu?

„Nie możemy się już dogadać praktycznie w żadnej sprawie dotyczącej dziecka. Każda rozmowa kończy się kłótnią. Co mam zrobić?”

Spór o dzieci rzadko zaczyna się od wielkiej decyzji.

Najpierw pojawiają się drobne różnice zdań.

Kto odbierze dziecko w piątek? Czy może nocować u drugiego rodzica? Jak podzielić weekend? Gdzie spędzi święta? Kto pojedzie z nim na wakacje?

Później dochodzą poważniejsze kwestie.

Szkoła. Leczenie. Miejsce zamieszkania. Zajęcia dodatkowe. Wyjazdy.

A kiedy pomiędzy Wami jest już dużo złości i żalu, łatwo przenieść konflikt z małżeństwa na sprawy dotyczące dziecka.

I wtedy zaczynają padać zdania:

„Skoro tak się zachowujesz, nie zobaczysz dziecka.”

„Nie zgadzam się, żeby u Ciebie nocowało.”

„To ja się nim zajmuję, więc ja będę decydować.”

Kiedy Klient mówi mi, że właśnie zaczyna się taki spór, moja pierwsza rada jest prosta:

Nie pozwól, żeby konflikt z drugim rodzicem stał się konfliktem o dziecko.

Rozstajecie się jako małżonkowie, ale nadal jesteście rodzicami

To rozróżnienie jest bardzo ważne.

Możesz mieć do drugiej strony wiele pretensji.

Możesz uważać, że to ona odpowiada za rozpad Waszego małżeństwa. Możesz być po zdradzie, wielu latach konfliktów albo bardzo trudnym rozstaniu.

Ale konflikt między Wami nie powinien automatycznie decydować o relacji dziecka z drugim rodzicem.

Rozwód kończy Wasze małżeństwo. Nie kończy jednak Waszej wspólnej roli jako rodziców.

Jeżeli obojgu nadal przysługuje władza rodzicielska, każde z Was uczestniczy w jej wykonywaniu, a o istotnych sprawach dziecka powinniście decydować wspólnie. Gdy nie potraficie dojść do porozumienia, może rozstrzygnąć sąd.

„Nie zobaczysz dziecka” nie powinno być argumentem w Waszym sporze

Czasami kontakty zaczynają być wykorzystywane jako sposób odpowiedzi na zachowanie drugiej strony.

Nie oddałeś pieniędzy?

Nie zobaczysz dziecka.

Nie zgadzasz się na moje warunki?

Nie będzie weekendu.

Pokłóciliśmy się?

Nie pozwolę Ci zabrać dziecka.

Kontakty z dzieckiem nie powinny być narzędziem do rozliczania konfliktu pomiędzy rodzicami.

Oczywiście mogą istnieć sytuacje, w których kontakty trzeba ograniczyć albo uregulować inaczej ze względu na dobro dziecka.

Ale czym innym jest realna obawa o jego bezpieczeństwo, a czym innym:

„Jestem na niego zły, więc w ten weekend nie zobaczy dziecka.”

Nie przekazuj wiadomości przez dziecko

To jedna z rzeczy, które szczególnie odradzam.

„Powiedz tacie, że ma Cię odebrać o 17.”

„Zapytaj mamę, dlaczego znowu zmieniła weekend.”

„Powiedz tacie, że jeśli nie zapłaci, to nie pojedziesz z nim na wakacje.”

Dziecko nie powinno stawać się Waszym pośrednikiem.

Jeżeli macie sobie coś przekazać – napiszcie do siebie.

Jeżeli trzeba ustalić weekend – ustalcie go między sobą.

Jeżeli nie zgadzacie się w ważnej sprawie – szukajcie rozwiązania jako rodzice.

Dziecko nie powinno odpowiadać za komunikację pomiędzy Wami.

Nie próbuj przekonywać dziecka, kto ma rację

To bywa szczególnie trudne, kiedy czujesz się skrzywdzony.

Możesz chcieć wyjaśnić dziecku:

„Musisz wiedzieć, dlaczego się rozwodzimy.”

Albo:

„Powinieneś wiedzieć, jak zachowała się mama.”

„To tata od nas odszedł.”

Tylko że dziecko nie jest sędzią w Waszej sprawie.

Nie musi wybierać, komu wierzy.

Nie powinno również czuć, że okazując uczucia jednemu rodzicowi, zdradza drugiego.

Dlatego kiedy rozmawiam z Klientem o konflikcie dotyczącym dzieci, często mówię:

nie próbuj wygrać sporu z drugim rodzicem przy pomocy dziecka.

Nie wypytuj dziecka po każdym spotkaniu

Oczywiście możesz zapytać:

„Jak było?”

Problem zaczyna się wtedy, gdy zwykła rozmowa zamienia się w przesłuchanie.

Kto tam był?

Co robiła mama?

Czy tata z kimś rozmawiał?

Gdzie spaliście?

Co powiedział o mnie?

Czy była tam jego nowa partnerka?

Jeżeli takie pytania powtarzają się po każdym kontakcie, dziecko może zacząć czuć, że po powrocie musi złożyć jednemu rodzicowi raport z czasu spędzonego z drugim.

Nie stawiałbym go w takiej roli.

Jeżeli naprawdę niepokoi Cię coś, co dzieje się podczas kontaktów, wtedy trzeba zastanowić się, jak to sprawdzić i co z tym zrobić.

To jednak coś innego niż regularne wypytywanie dziecka o życie drugiego rodzica.

„To ja zajmuję się dzieckiem, więc ja decyduję”

To zdanie również często słyszę.

Jeżeli dziecko mieszka głównie z Tobą, naturalne jest, że podejmujesz wiele codziennych decyzji.

Ale nie oznacza to automatycznie, że wszystkie ważniejsze sprawy możesz rozstrzygać samodzielnie.

Dlatego kiedy Klient mówi mi:

„Dziecko mieszka ze mną, więc chyba mogę zdecydować sam”

najpierw pytam, o jaką decyzję chodzi.

Bo czym innym jest zwykła codzienna sprawa, a czym innym decyzja, która może mieć większe znaczenie dla życia dziecka.

Nie podejmuj decyzji tylko po to, żeby odpowiedzieć drugiej stronie

To chyba najważniejsza zasada.

Drugi rodzic nie zgodził się na Twój pomysł, więc Ty nie zgodzisz się na jego.

Zmienił termin weekendu, więc następnym razem Ty nie pójdziesz mu na rękę.

Nie zgodził się na wyjazd, więc Ty nie zgodzisz się na zajęcia.

I bardzo szybko przestaje chodzić o dziecko.

Zaczyna chodzić o to:

„Skoro Ty mi nie, to ja Tobie też nie.”

Kiedy widzę, że spór zaczyna iść w tym kierunku, staram się z Klientem wrócić do podstawowego pytania:

Co będzie dobre dla dziecka, niezależnie od tego, co dzisiaj myślisz o drugim rodzicu?

Władza rodzicielska powinna być wykonywana zgodnie z dobrem dziecka. To właśnie dobro dziecka pozostaje również podstawowym punktem odniesienia dla sądu, gdy rodzice żyją osobno i nie potrafią uzgodnić sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej oraz kontaktów.

Pamiętaj, że dzisiejsza kłótnia może później trafić do sądu

W emocjach łatwo o tym zapomnieć.

Piszesz wiadomość.

Odwołujesz weekend.

Nie wydajesz dziecka.

Podejmujesz ważną decyzję bez rozmowy z drugim rodzicem.

Wysyłasz SMS-a, którego następnego dnia najchętniej byś cofnął.

A kilka miesięcy później te same wiadomości mogą znaleźć się w aktach sprawy.

Dlatego zawsze radzę:

zanim coś napiszesz albo zrobisz, pomyśl, jak będziesz to później tłumaczył przed sądem.

Nie chodzi o to, żeby każdą wiadomość pisać „pod proces”.

Chodzi o to, żeby nie podejmować decyzji dotyczących dziecka wyłącznie pod wpływem kolejnej kłótni.

Co zrobić, jeżeli nie potraficie już niczego ustalić?

Nie czekałbym, aż konflikt sam zniknie.

Jeżeli każde przekazanie dziecka kończy się awanturą, weekendy są ciągle odwoływane, nie potraficie uzgodnić świąt, wakacji albo ważnych decyzji dotyczących dziecka, trzeba zacząć te kwestie porządkować.

Czasami wystarczy konkretne ustalenie zasad pomiędzy rodzicami.

Czasami pomaga mediacja.

A czasami konflikt jest już na takim etapie, że potrzebne jest rozstrzygnięcie sądu.

Jeżeli sprawa rozwodowa już trwa, kwestie dotyczące władzy rodzicielskiej i kontaktów mogą zostać uregulowane również na czas procesu w ramach zabezpieczenia.

Nie zawsze więc trzeba czekać do końca rozwodu, żeby ustalić, jak mają wyglądać najbliższe miesiące.

Co sprawdzam, kiedy Klient mówi: „Zaczyna się wojna o dzieci”?

Najpierw chcę wiedzieć, o co naprawdę się spieracie.

Czy problem dotyczy kontaktów? Miejsca zamieszkania dziecka? Szkoły? Leczenia? Wakacji? Podejmowania decyzji? A może konflikt między Wami jest już tak duży, że każda sprawa dotycząca dziecka staje się pretekstem do kolejnej kłótni?

Sprawdzam też, jak do tej pory wyglądała opieka nad dzieckiem, jaka jest jego relacja z każdym z rodziców i czy istnieją rzeczywiste powody do obaw o jego bezpieczeństwo.

Dopiero wtedy zastanawiam się z Klientem, co rzeczywiście trzeba uregulować i czy potrzebna jest już pomoc sądu.

Bo w sporze o dzieci nie chodzi o to, żeby wygrać z drugim rodzicem.

Chodzi o to, żeby Wasz konflikt nie zaczął wyznaczać dziecku codziennego życia.

 

Chcesz dowiedzieć się więcej, przeczytaj także inne artykuły.

Jak ustalić kontakty z dzieckiem na czas sprawy?

Kontakty z dzieckiem po rozwodzie – co warto wiedzieć?

Opieka naprzemienna – co warto wiedzieć?

Sprawdź najnowsze artykuły

Podejrzewasz zdradę, ale nie masz dowodów. W takiej sytuacji możesz skorzystać z pomocy prywatnego detektywa.

Czytaj więcej

Wina obojga małżonków nie oznacza, że sąd dzieli odpowiedzialność za rozpad małżeństwa po 50 procent.

Czytaj więcej

Takie pytanie może pojawić się, gdy alkohol od dłuższego czasu jest problemem w Waszym domu.

Czytaj więcej