Małżonek żąda rozwodu z Twojej winy – jak się bronić?

Małżonek żąda rozwodu z Twojej winy – jak możesz się bronić?

Otrzymujesz pozew o rozwód. Twój małżonek żąda, aby sąd uznał Ciebie za wyłącznie winnego rozpadu małżeństwa.

Czy w takiej sytuacji Twoja obrona powinna polegać tylko na odpieraniu stawianych Ci zarzutów?

Niekoniecznie.

Jeżeli nie zgadzasz się z żądaniem wyłącznej winy, powinieneś spojrzeć na historię Waszego małżeństwa szerzej. Znaczenie ma nie tylko to, czy zarzuty wobec Ciebie są prawdziwe, ale również zachowanie drugiego z Was i jego wpływ na rozpad związku.

Jeżeli wykażesz, że Twój małżonek również przyczynił się do rozkładu pożycia, sąd nie powinien orzec rozwodu wyłącznie z Twojej winy. Ustali winę Was obojga.

Dlaczego rozstrzygnięcie o winie ma znaczenie?

Różnica między rozwodem z Twojej wyłącznej winy a rozwodem z winy obojga nie jest wyłącznie kwestią tego, co zostanie zapisane w wyroku.

Ma znaczenie przede wszystkim dla alimentów między byłymi małżonkami.

Dlatego sposób obrony przed żądaniem wyłącznej winy może mieć dla Ciebie również konsekwencje finansowe po rozwodzie.

Zacznij od zarzutów stawianych Tobie

Najpierw dokładnie sprawdź, co małżonek zarzuca Ci w pozwie.

Nie wystarczy ogólne stwierdzenie, że „to wszystko nieprawda”. Przy każdym istotnym zarzucie zastanów się:

Czy rzeczywiście do tego doszło? Jak wyglądało to z Twojej perspektywy? Kiedy miało miejsce? Czy miało wpływ na Wasze rozstanie? Jak możesz wykazać swoją wersję?

Przykład

Małżonek twierdzi, że opuściłeś rodzinę i właśnie Twoja wyprowadzka doprowadziła do rozpadu związku.

Ty wskazujesz, że wyprowadziłeś się dopiero po wielu miesiącach konfliktu, gdy faktycznie nie byliście już razem i od dawna prowadziliście osobne życie.

W takim przypadku ważne będzie pokazanie kolejności wydarzeń, a nie tylko to, że wyprowadziłeś się.

Nie każde zachowanie oznacza winę za rozpad małżeństwa

To, że zrobiłeś coś, co małżonek ocenia negatywnie, nie wystarczy jeszcze do przypisania Ci winy.

Zachowanie musi mieć związek z rozpadem Waszego małżeństwa. Jeżeli nastąpiło dopiero po zupełnym i trwałym rozkładzie pożycia, nie mogło być jego przyczyną.

Przykład

Małżonek zarzuca Ci, że po wyprowadzce związałeś się z inną osobą.

Jeżeli jednak Wasze małżeństwo już wcześniej faktycznie się rozpadło, od dawna nie łączyła Was więź uczuciowa ani fizyczna i prowadziliście osobne życie, trzeba ustalić, czy nowa relacja rzeczywiście przyczyniła się do rozkładu, czy pojawiła się dopiero później.

Chronologia może więc mieć duże znaczenie dla Twojej obrony.

Obrona to również pokazanie zachowania drugiego małżonka

Jeżeli druga strona domaga się Twojej wyłącznej winy, nie ograniczaj się do obrony przed jej zarzutami.

Przeanalizuj również zachowanie małżonka.

Czy również przyczynił się do rozpadu związku? Czy były z jego strony zachowania, które powodowały lub pogłębiały konflikt? Czy możesz je udowodnić?

Może chodzić np. o zdradę, przemoc, nadużywanie alkoholu, poniżanie, długotrwałe ignorowanie potrzeb rodziny, ukrywanie długów czy inne zawinione zachowania – ale zawsze istotne jest, czy miały związek z rozpadem Waszego małżeństwa.

Nie musisz udowodnić, że małżonek zawinił bardziej

To szczególnie ważne.

W sprawie rozwodowej sąd nie ustala winy procentowo. Nie orzeka, że Ty odpowiadasz za rozpad małżeństwa w 70%, a druga strona w 30%.

Jeżeli oboje swoim zawinionym zachowaniem przyczyniliście się do rozkładu pożycia, możliwe jest orzeczenie winy obojga, nawet gdy zachowania jednego z Was były poważniejsze.

Przykład

Małżonek wykazuje, że dopuściłeś się zdrady, zanim Wasze małżeństwo się rozpadło.

Ty nie jesteś w stanie skutecznie temu zaprzeczyć.

Jednocześnie masz dowody, że wcześniej druga strona przez długi czas dopuszczała się wobec Ciebie zachowań, które również przyczyniły się do kryzysu i rozpadu związku.

W takiej sytuacji obrona nie musi sprowadzać się do próby wykazania, że zdrady nie było. Możesz dążyć do wykazania, że za rozpad małżeństwa odpowiada również druga strona.

Jeżeli sąd podzieli takie stanowisko, orzeknie rozwód z winy Was obojga.

Sama reakcja na zachowanie małżonka nie zawsze oznacza jego winę

Trzeba jednak uważać z prostym rozumowaniem: „ja zrobiłem coś złego, ale małżonek też się ze mną kłócił”.

Nie każde niewłaściwe zachowanie drugiej strony będzie wystarczające do przypisania współwiny.

Trzeba wykazać konkretne zawinione postępowanie oraz jego wpływ na powstanie albo pogłębienie rozkładu małżeństwa. Same spory czy kłótnie nie przesądzają jeszcze o winie obojga.

Dowody mają znaczenie

Jeżeli twierdzisz, że druga strona również ponosi winę, powinieneś być przygotowany, aby to wykazać.

W zależności od okoliczności pomocne mogą być:

• wiadomości i e-maile,
• zeznania świadków,
• zdjęcia i nagrania,
• dokumenty,
• informacje z mediów społecznościowych,
• inne materiały pokazujące przebieg Waszego małżeństwa.

Nie zbieraj jednak wszystkiego.

Przy każdym dowodzie odpowiedz sobie na pytanie: co konkretnie chcę nim wykazać i jaki ma to związek z rozpadem naszego małżeństwa?

Nie broń się tylko przed tym, co napisano w pozwie

Jeżeli małżonek domaga się rozwodu z Twojej wyłącznej winy, sprawę trzeba przeanalizować z dwóch stron.

Po pierwsze, sprawdź, czy i w jaki sposób możesz podważyć zarzuty kierowane przeciwko Tobie.

Po drugie, ustal, czy zachowanie małżonka również przyczyniło się do rozpadu Waszego związku i jak możesz to udowodnić.

Czasami nie uda się wykazać, że po Twojej stronie nie było żadnej winy. Nie oznacza to jednak automatycznie, że sąd powinien przypisać Ci wyłączną winę.

Jeżeli zawinione zachowania występowały po obu stronach i oboje przyczyniliście się do rozpadu małżeństwa, istotą obrony może być wykazanie właśnie tego – tak, aby sąd orzekł winę obojga, a nie wyłączną winę jednego z Was.

Chcesz dowiedzieć się więcej, przeczytaj także inne artykuły.

Odpowiedź na pozew o rozwód – co powinna zawierać?

Jak napisać odpowiedź na pozew o rozwód?